Practice makes perfect!
Oftewel: oefening baart kunts.
Want van de 3 pogingen die ik deed om een bijtje te schilderen was dit de beste.
No message(s)
Soms vind ik aquarel verf heel erg frustrerend.Dan gaat het niet zoals ik het wil en blijf ik knoeien.
Deze visjes maakte ik al een tijdje geleden, naar een idee van Nianiani, maar het was zo'n ongelofelijk frustrerend project. Het begon met het niet goed lukken van de staart van de rechter vis. Daardoor werd hij groter en groter. Nou hebben zulke goudvissen soms enorm grote staarten dus het misstaat niet, maar het was niet het plan.
Met de lichamen van beide vissen begon ik nog meer te knoeien omdat ik teveel water had gebruikt. Ik was al zover dat ik mijn pagina uit het watercolorbook wilde scheuren, zo gefrustreerd was ik.
Uiteindelijk heb ik met behulp van mijn polychromos potloden er nog wat van weten te maken dus hij mag er in blijven zitten ;)
Het leek zo makkelijk......toen ik een soortgelijke aquarel voorbij zag komen op Youtube.
Dat lijkt het wel vaker en juist dan blijkt het moeilijker te zijn dan gedacht.
Voordat ik begon plakte ik de pagina af met washi tape en toen ik dat eenmaal gedaan had moest ik wel even lachen. Ik zie er namelijk altijd tegenop om te beginnen, bang dat ik de boel verpest, maar met deze motiverende tekst kon dat bijna niet mis gaan 😂.
Als eerste schilderde ik de achtergrond en dat was het moeilijkstee gedeelte van de aquarel. Ik ben er echt wel een tijdje mee bezig geweest voor het een wat intensere kleur en mooie overgang had. De boom en pompoenen waren daarna een fluitje van een cent.
Toen ik klaar was kwam het leukste klusje; de washi tape verwijderen. Dat is zo bevredigend want dan ziet het er ineens nog veel mooier uit!
Dit is voorlopig de laatste keer dat ik pompoenen maak.
Alhoewel ik ze normaal gesproken leuk vind om te doen was ik heel eerlijk gezegd halverwege al zat van deze mini aquarel (A6) maar ik wilde hem ook niet onafgemaakt laten liggen .
.Het idee ontstond door een soortgelijke afbeelding op Pinterest.
Ik begon meteen te tekenen maar het heeft toch nog een paar weken geduurd voordat ik er daadwerkelijk aan begon.
Ik blijf nog even doorgaan met de herfst/halloween aquarellen.
Dit keer een Witchy Cat, of een Creepy Cat zoals Sara Cray van Let's Make Art hem noemde.
Het is de eerste keer dat ik een idee van haar nagemaakt heb. Ze maakt hele leuke dingen maar is naar mijn smaak iets te langdradig. Daarom volgde ik de tutorial op YouTube maar met een scheef oog en ging zoveel mogelijk mijn eigen gang. Ook in de tekening ben ik een beetje mijn eigen gang gegaan door er een spinnetje en een schutting aan toe te voegen.
Ik vond een plaatje op internet en de kleuren spraken me enorm aan.
 |
| bron: skinpacks.com |
Ik schetste hem op een stuk Terschelling aquarel papier...
...en begon vol goede moed te mengen en schilderen.
Na de eerste laag wilde ik even stoppen om niet teveel door te draven maar dat mislukte natuurlijk jammerlijk. Dan zag ik dit, dan zag ik dat.....en het werd een steeds grotere knoeiboel.
Maar toen ik de volgende ochtend ging kijken was ik enorm verbaasd over hoe goed hij toch eigenlijk uitpakte. Behalve de schaduw onder de pompoen. Ik had gehoopt met zout een mooi effect te krijgen maar in plaats daarvan was het één grote zwarte massa geworden.
Door de verf er weer zo goed als af te wassen, wat meer kleur er op aan te brengen en te spetteren met witte bleedproof van Dr. PH. Martins was het al niet meer zo lelijk.
Het grootste wauw gevoel kreeg ik echter toen ik de foto's ging maken. Het is raar, maar door de lens van de fotocamera, of de telefoon, kijk je er ineens weer anders tegen aan; lijken de kleuren meer tot leven te komen en zie je ineens meer dimensie in je werk terwijl het eerst nog heel plat leek.
De zonnebloem zie je veel terug in herfst aquarellen, daarom koos ik hem als mijn volgende project.Het is niet de makkelijkste bloem om te schilderen met al die blaadjes, maar de stapsgewijze beschrijving van Rachel Toll hielp mij er redelijk doorheen.
Natuurlijk ziet die van haar er vele malen losser en mooier uit, maar volgens haar heeft het jaren geduurd voordat ook zij op dat niveau was.
Jaren.....pfff hopelijk ben ik dan nog aan het aquarelleren maar mijzelf kennende.....ik ben veel te wispelturig in mijn hobby's helaas.
Ik zocht een mooi voorbeeld op het internet omdat ik niet precies dezelfde wilde maken, maar tekende de bladeren van haar zonnebloem na want die van mij had zo goed als geen blad en ik wilde toch wel graag wat groen erbij. Daarna begon ik aan de 1e fase; spetteren en dan weglopen.
Achteraf had ik nog even moeten blijven zitten en beter kijken want dan had ik in ieder geval het groen dat op de bloemblaadjes terecht was gekomen weggehaald.
Maar uiteindelijk zie je daar aan het einde maar weinig van terug.
